و آن سرور را خوشحال و خرّم گردانيد ، و قدر و منزلت حضرت على نزد خداى متعال را ظاهر ساخت . « 1 » ( آيهء 33 - 36 ) ( وَ مَآ أُرْسِلُواْ عَلَيْهِمْ حفِظِينَ * فَالْيَوْمَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ * عَلَى الْأَرَآلِكِ يَنظُرُونَ * هَلْ ثُوّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ )
تفسير :
با آن كه آنها بر مؤمنان به عنوان نگهبان فرستاده نشده بودند كه مراقب هدايت و ضلالت آنها باشند .
و نزد بعضى از مفسّران اين نيز از قول كفّار است ، يعنى كفّار از روى انكار مىگفتند كه پيروان پيامبر گمراهاند و فرستاده نشدهاند بر ايشان ، كه نگهبانان ايشان باشند و ايشان را از عقيدهء خود باز دارند و به دين ديگرى دعوت كنند .
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ . . . : پس امروز كه روز قيامت است كسانى كه ايمان آوردهاند به حال كافران مىخندند .
بر روى تختهاى بهشتى به حال جهنميان مىنگرند ؛
( تا ببينند ) كه آيا كافران در برابر آنچه مىكردند جزا داده شدند ؟ يا عقايد و اعمال باطلشان در وجودشان تجسم كيفرى يافت ؟
استفهام بر سبيل تقرير است ، يعنى البته ايشان جزا داده شوند به مثل آنچه با مؤمنان از استهزا و خنده در دنيا مىنمودند و به جهت آن به عذاب نيران و عقاب جاودان گرفتار شوند .
و ممكن است كه ملائكه ، آن را به مؤمنان بگويند و ايشان را تنبيه كنند به اين كه كفّار به جزاى كفر و استهزا رسيدند تا سرور ايشان بيشتر شود .
هامش
( 1 ) . به كشاف و مجمع البيان ذيل آيه رجوع شود .