( آيهء 27 - 29 ) ( إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لّلْعلَمِينَ * لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ * وَ مَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ اللَّهُ رَبُّ الْعلَمِينَ )
تفسير :
اين قرآن جز يادآورى براى جهانيان نيست ؛
براى آن كس از شما كه بخواهد در اعتقاد و اخلاق و عمل مستقيم گردد .
حاصل آن كه قرآن اگر چه به حسب ظاهر براى تمام عالميان مىباشد ؛ لكن چون فقط طالبان حق و استقامت به تذكّر آن منتفع مىشوند از اين رو بديشان اختصاص داده است .
چنانچه در آيهء ديگر مىفرمايد : إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذّكْرَ وَ خَشِىَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ .
وَ مَا تَشَآءُونَ . . . : و شما انتخاب اين راه را اراده نمىكنيد مگر آن كه خداوند - پروردگار جهانيان - با ارادهء تكوينى بخواهد ؛ زيرا ارادهء اختيارى شما مانند افعال اختيارىتان در تحت ارادهء خداست . « 1 »
هامش
( 1 ) . در تفسير برهان ، در ذيل آيه ، ح 13 آمده كه :
امام هادى عليه السلام فرمود به درستى كه خداوند تبارك و تعالى قلوب ائمه عليهم السلام را مكان و محلى براى ارادهاش قرار داد ، و هنگامى كه خدا چيزى را بخواهد ، آنها نيز مىخواهند و هو قوله « وَ مَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ اللَّهُ رَبُّ الْعلَمِينَ » .