چه از چشمها غايب مىشوند و كُنّس ، ظاهر شدن آنها در شب است .
و سوگند به شب آن گاه كه رو آورد و آن گاه كه پشت كند ، يعنى هوا را تاريك و سپس تاريكى را بر طرف كند ؛
و سوگند به صبح آن گاه كه بدمد . يعنى طلوع كند و روشنايى آن امتداد يابد .
[ ويژگىهاى وحى ، جبرئيل و پيامبر ]
( آيهء 19 - 21 ) ( إِنَّهُو لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى الْعَرْشِ مَكِينٍ * مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ )
تفسير :
اين آيه جواب چهار سوگند گذشته در آيات 15 تا 18 است .
اين قرآن بىترديد گفتار فرستادهء گرامى و ارجمند است .
مراد جبرئيل است كه آن را از جانب خدا بر پيامبر نازل نموده و به او گفته است .
خلاصهء معنى آن كه قرآن كلام خداست و آن را به لسان جبرئيل بر پيامبر خوانده و حضرت آن را از جبرئيل تلقى نموده ، نه آن كه جبرئيل از پيش خود گفته باشد .
پس در وصف جبرئيل فرمايد كه نيرومند و در نزد خداوند عرش داراى قرب و منزلتى است .
( آيهء 21 ) ( مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ )
تفسير :
در آن جا مورد اطاعت فرشتگان و امين است .
هر چه گويد ، فرمان او برند .
شيخ طوسى رحمه الله در تبيان فرمايد :
احتمال ديگر اين كه مراد از رسول در اين آيه ، حضرت رسول صلى الله عليه و آله باشد و صفاتى