فرمود : اى انس ، مراد از اين وجوه خندان و شادمان ، بنى عبد المطلباند : من و علىّ بن ابى طالب و حمزه و جعفر و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام . روز قيامت از قبور خود بيرون مىآييم در حالى كه صورتهاى ما چون آفتاب عالمتاب ، روشن و درخشنده و لامع باشد .
( آيهء 40 - 42 ) ( وَ وُجُوهٌ يَوْمَلِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ * تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ * أُوْللِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ )
لغت :
غَبَرة به معنى غبارى است كه روى چيزى نشيند .
ترهق فعل مضارع يعنى مىپوشاند . قَتَرة سياهى .
تفسير :
و چهرههايى در آن روز بر آنها غبار و تيرگى باشد .
سياهى و تاريكى ، آنها را فرا گرفته و پوشانده است .
آنان همان كافران و فاجراناند كه از دايرهء فرمانبرىِ از خدا خارج شدهاند .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 394
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٩٤