چنانچه مىفرمايد :
براى هر انسانى در آن روز حال و كارى خواهد بود كه او را به خود مشغول مىدارد و به سبب گرفتارىهاى خود به ديگرى و كار ديگرى نمىپردازد .
عطاء بن يسار از يكى از همسران رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن بزرگوار روايت نموده كه فرمود :
روز قيامت خلايق محشور شوند سر و پا برهنه . . . . سوده گفت : من گفتم :
« يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاسَوْأَتَاهُ ! يَنْظُرُ بَعْضُنَا إلى بَعْضٍ »
چه رسوايى است كه همه به عورت يكديگر نظر مىكند ! حضرت فرمود : به جهت شدّت گرفتارى ، به خود مشغول باشند و به ديگرى نپردازند . پس اين آيه را تلاوت فرمود : لِكُلّ امْرِىٍ مّنْهُمْ يَوْمَلِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ . « 1 » ( آيهء 38 و 39 ) ( وُجُوهٌ يَوْمَلِذٍ مُّسْفِرَةٌ * ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ )
لغت :
مُسفِرة اسم فاعل از باب إفعال ، و مصدر آن به معنى روشن شدن است .
تفسير :
چهرههايى در آن روز روشن و درخشان است ؛
خندان و شادمان به سبب نجات از جهنّم و وصول به روضهء رضوان و نعمتهاى بىپايان و اينها اهل ايمان و طاعت باشند .
از انس بن مالك روايت شده كه گفت : از حضرت رسول صلى الله عليه و آله پرسيدم از اين آيه : وُجُوهٌ يَوْمَلِذٍ مُّسْفِرَةٌ ؟
فَقَالَ رَسولُ اللَّهِ : يَا أنَسُ ، هِىَ وُجوهُنا بَنى عَبْدِ الْمُطِّلِبِ أنَا وَعَلىٌّ وَحَمْزَةُ وَجَعْفَرٌ وَفَاطِمَةُ وَالْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ ، نَخْرُجُ مِنْ قُبُورِنَا وَنُورُ وُجُوهِنَا كَالشَّمْسِ الضّاحِيَةِ يَوْمَ الْقِيامَةِ
. . . « 2 »
هامش
( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 5 ، ص 440 .
( 2 ) . شواهد التنزيل ، حاكم حسكانى ، ( چ بيروت ) ، ج 2 ، ص 423 و موسوعة الامامه ، ج 2 ، ص 404 به نقل از شواهدالتنزيل .