[ ويژگىهاى دشمنان پيامبر ]
( آيهء 7 ) ( إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ )
تفسير :
همانا پروردگارت ، خود به كسانى كه از راه او منحرف و گمراه شدهاند و هم به كسانى كه هدايت يافتهاند داناتر است .
( آيهء 8 و 9 ) ( فَلَا تُطِعِ الْمُكَذّبِينَ * وَدُّواْ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ )
لغت :
تدهن فعل مضارع از باب افعال ، و إدهان به معنى سازش كردن و نرمى كردن است .
تفسير :
پس ، از تكذيبكنندگان خود و آيات خداوند - كه مكذِّب توحيد و منكر نبوّت هستند - پيروى مكن .
( زيرا ) آنها دوست دارند كه نرمش و سازش كنى تا آنها نيز نرمش و سازش كنند به اين كه تو به خدايان آنها كارى نداشته باشى و متعرض آنها نشوى تا آنها هم به دين تو طعنه نزنند و بدگويى نكنند ؛ امّا اين گونه سازش ، با دعوت به توحيد كه در متن آن نفى غير اللَّه است تنافى دارد .
( آيهء 10 - 16 ) ( وَ لَاتُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ * هَمَّازٍ مَّشَّآءِ بِنَمِيمٍ * مَّنَّاعٍ لّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ * عُتُلّ بَعْدَ ذَ لِكَ زَنِيمٍ * أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَ بَنِينَ * إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ ءَايتُنَا قَالَ أَسطِيرُ الْأَوَّلِينَ * سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ )