[ گمراهىهاى قوم موسى و قوم عيسى ( عليهما السلام ) ]
( آيهء 5 ) ( وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يقَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِى وَ قَد تَّعْلَمُونَ أَنّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الْفسِقِينَ )
لغت :
زيغ يعنى مايل شدن از حق به باطل . زاغ يعنى منحرف شد . و أزاغ يعنى منحرف كرد . و در اين جا به معنى « در انحراف باقى گذاشت » مىباشد .
تفسير :
و به ياد آر هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت : اى قوم من ، چرا مرا مىآزاريد و نسبتهاى ناروا به من مىدهيد با اين كه مىدانيد من فرستادهء خدا به سوى شمايم و با معجزاتى كه ارائه دادهام در صدق نبوت من براى شما شبههاى نيست ؟ ! پس چون از حق منحرف شدند و از اطاعت فرمان موسى - با اين كه براى صدق نبوّت خود معجزات و ادلّهء واضحه داشت - سر باز زدند خداوند هم دلهايشان را در انحراف رها كرد و الطاف غيبى خود را از آنها بريد و خدا مردمان نافرمان و فاسق را هدايت و راهنمايى نمىكند .
( آيهء 6 ) ( وَ إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يبَنِى إِسْرَ ءِيلَ إِنّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدّقًا لّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوْرَلةِ وَ مُبَشّرَا بِرَسُولٍ يَأْتِى مِن بَعْدِى اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَآءَهُم بِالْبَيّنتِ قَالُواْ هذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ )
اعراب :
يأتى من بعدى و اسمه أحمد هر دو جمله صفت رسول است .