سورهء صف
[ تسبيح موجودات ]
( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى السَّموَ تِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسير :
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است خدا را به زبان قال يا به زبان حال تسبيح گفته و مىگويد و او مقتدر شكستناپذير و داراى متانت و اتقان صنع در مرحلهء تكوين و تشريع است .
علما و مفسّران را در تسبيح موجودات دو قول است :
قول اول : تسبيح حالى ، يعنى هر ذرهاى از ذرات موجودات ، به لسان حال و با زبان بىزبانى ، فقر ذاتى خود و غناى ذاتى خالق را گويا هستند .
قول دوم : تسبيح مقالى و ارادى ، كه هر طبقهاى از حيوان و نبات و جماد ، داراى شعور و ادراكاند ، و هر دسته به زبانى ذات سبحانى را تسبيح مىكنند و ما نمىفهميم ، چنانچه