آيه دالّ است بر فضيلت ويژهء استغفار نمودن در سحرها .
و احاديث بسيار در استغفار سحر وارد شده است ، از جمله :
در ارشاد ديلمى آمده كه خداى متعال خطاب به حضرت داوود عليه السلام فرمود :
اى داوود ، بر تو باد به استغفار در تاريكى سحرهاى شب . « 1 » از حضرت باقر عليه السلام روايت شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
براى خداى تعالى نداكنندهاى است كه در سحر ندا كند : آيا دعاكنندهاى هست تا اجابت كنم او را ؟ آيا مستغفرى هست تا بيامرزم او را ؟ آيا طالبى هست تا عطا كنم مطلوب او را ؟ . . . . « 2 » قتاده از مشاهير اهل سنّت از ابن عباس روايت نموده كه اين آيه در شأن حضرت على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده ، و عادت على عليه السلام آن بود كه ثلث اوّل شب را مىخوابيد و دو ثلث آخر را به تهجد و تلاوت مشغول مىشد . . . . « 3 » ( آيهء 19 ) ( وَ فِى أَمْوَ لِهِمْ حَقٌّ لّلسَّآلِلِ وَ الْمَحْرُومِ )
تفسير :
و در اموالشان براى اهل سؤال كه در خواست كمك مىكنند و محرومان ، حقى است كه از طرف خداوند ، مطلوب - يعنى يا واجب و يا مستحب - است و از طرف خود آنها قرارى است كه براى خود در اموال خود گذاشتهاند .
مقصود از محروم آن مستحقى است كه از هيچ كس چيزى نخواهد و گمان مردمان چنان باشد كه او غنىّ است و بدين جهت او را از صدقه محروم سازند ، يا صاحب حرفهاى كه از حرفهء خود چيزى كسب نكند و مانند اينها .
( آيهء 20 ) ( وَ فِى الْأَرْضِ ءَايتٌ لّلْمُوقِنِينَ )
هامش
( 1 ) . ارشاد القلوب ، باب 22 ، ج 1 ، ص 174 .
( 2 ) . ارشاد القلوب ، باب 22 ، ص 183 .
( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 36 با تلخيص .