اعراب :
آخذين حال است از متّقين . و ما آتاهم ربهم مفعول آن است .
تفسير :
إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَ لِكَ مُحْسِنِينَ : در حالى كه آنچه را پروردگارشان از نعمتهاى آخرت و كرامتها به آنان عطا كرده دريافت مىكنند ؛ زيرا كه آنان پيش از اين در دنيا نيكو و نيكوكار بودند و به ديگران احسان مادى و معنوى مىكردند ، و صدقه و انفاق در راه خدا و يا ارشاد و هدايت و راهنمايى و يا هر دو از صفات آنها بود .
( آيهء 17 و 18 ) ( كَانُواْ قَلِيلًا مّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ )
« هجوع » كه مصدر يهجعون است به معنى خوابيدن مىباشد . قليلًا صفت موصوف مقدَّر است يعنى « هجوعاً قليلًا » و « هجوعاً » مفعول مطلق است براى يهجعون ، و ما زائده است ، و « من » در من الليل به معنى « با » است .
تفسير :
آنها اندكى از شب را مىخوابيدند .
يعنى در اكثر اوقات شب به عبادت مشغول بودند .
و سحرگاهان از خداوند طلب آمرزش مىكردند .
در آيهء شريفه نكتههايى است ، از جمله اين كه :
ايشان به اعمال صالحهء خود معجِب نبودهاند و با كثرت عمل صالح ، آن را به حساب نمىآوردند و سحرها استغفار مىكردند .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 509
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٠٩