راستگوييد كتابى را كه پيش از اين قرآن بوده ، يا باقى ماندهاى از حجّت و برهان علمآور از گذشتگان كه مضمون آن امر به عبادت بتها و غيره باشد ، براى من بياوريد چنين چيزى نيست . بلكه جميع كتب متقدمه و دلايل عقليه در توحيد و ترك شرك موافق قرآناند پس بطلان ادّعاى شما ظاهر باشد .
( آيهء 5 ) ( وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُواْ مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّايَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيمَةِ وَ هُمْ عَن دُعَآلِهِمْ غفِلُونَ )
اعراب :
مَن موصول به معنى الذين ، و هم به آن بر مىگردد .
تفسير :
و چه كسى گمراهتر است از آن كه به جاى خدا كسانى را مىخواند كه اگر تا روز قيامت هم آنها را پرستش كند و از آنها طلب حاجت نمايد دعا و خواستهء او را اجابت نخواهند كرد و به فرياد او نرسند ؛ زيرا قدرت اين كار را ندارند و عاجز محض مىباشند و آن معبودان باطل از دعاى آنها به كلّى غافلاند و دعاى آنها را نمىشنوند ؟ !
( آيهء 6 ) ( وَ إِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُواْ لَهُمْ أَعْدَآءً وَ كَانُواْ بِعِبَادَتِهِمْ كفِرِينَ )
تفسير :
و چون مردم محشور گردند معبودها هر چند از جماد باشند با آنان دشمن شوند و به پرستش پرستندگان كفر ورزند . يعنى حق سبحانه روز قيامت بتان را به نطق آورد تا با عابدان خود اظهار دشمنى نموده منكر ايشان شوند و تكذيب آنها نمايند و از
تفسير روان (فارسى) — صفحة 400
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٠٠