( آيهء 37 ) ( أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنهُمْ إِنَّهُمْ كَانُواْ مُجْرِمِينَ )
اعراب :
الذين عطف به قوم است .
تفسير :
آيا آنها در عدد و نيرو بهتر و بيشترند يا قوم تبّع ( يكى از سلاطين مقتدر يمن كه جمعيتى بودند با ابهّت و كثرت ) ، و كسانى كه پيش از قوم تبّع بودند مانند عاد و ثمود ؟ همهء آنان را هلاك نموديم چرا كه همه گنهكار بودند و اصرار در كفر و شرك داشتند پس قريش كه به مراتب از آنها ضعيفتر و كمترند از چنگال عذاب و عقاب ما رهايى نخواهند داشت .
[ حقانيت آفرينش ]
( آيهء 38 و 39 ) ( وَ مَا خَلَقْنَا السَّموَ تِ وَ الْأَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا لعِبِينَ * مَا خَلَقْنهُمَآ إِلَّا بِالْحَقّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَايَعْلَمُونَ )
تفسير :
و ما آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو هست را به بازى و بدون هدف نيافريديم .
بلكه بر وجه حكمت و مصلحت ايجاد كردهايم .
ما آن دو را جز به حق و براى هدفى و الا و عقلايى نيافريديم ، و لكن بيشتر مردم نمىدانند كه كار خداى حكيم بدون هدف نخواهد بود و عدم علم آنها به خاطر اين است كه در مخلوقات و اسرار خلقت تأمّل و دقت نمىكنند .
توضيح : افعال الهى هدف دارد ؛ زيرا اگر هدف در كار نباشد عبث بودن لازم مىآيد و