مىخواندند به عادت سابقه گفتند : اى ساحر ، در كشف عذاب از ما دعا كن . إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ : به درستى كه ما هدايت را پيش گيريم .
فَلَمَّا كَشَفْنَا . . . : پس چون عذاب را با دعاى موسى از آنها بر طرف كرديم ناگاه پيمان شكستند و به آن عمل نكردند .
( آيهء 51 ) ( وَ نَادَى فِرْعَوْنُ فِى قَوْمِهِ قَالَ يقَوْمِ أَلَيْسَ لِى مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهرُ تَجْرِى مِن تَحْتِى أَفَلَا تُبْصِرُونَ )
تفسير :
و چون فرعون اجابت دعاى موسى و كشف عذاب را مشاهده كرد ترسيد كه مردم بر او برگردند و به حضرت موسى عليه السلام ايمان آورند و مملكت و سلطنت او زوال يابد ، پس براى فريب مردم همهء قبطيان را در يك جا جمع كرد و بر بلندى برآمد و عظمت و حشمت و بسط مملكت خود را به رخ آنها كشيد و در ميان قوم خود ندا در داد و گفت : اى قوم من ، آيا فرمانروايى مصر از آنِ من نيست و اين نهرها از زير قصرهاى من و در تحت ارادهء من روان نيستند ؟ آيا شما عظمت و حشمت مرا ( و ضعف و حقارت موسى را ) نمىبينيد ؟ !
( آيهء 52 ) ( أَمْ أَنَا خَيْرٌ مّنْ هذَا الَّذِى هُوَ مَهِينٌ وَ لَايَكَادُ يُبِينُ )
لغت :
أم به معنى « بل » ، و مهين به معنى خوار است .
تفسير :
پس نهچنان است كه موسى از من بالاتر باشد ؛ بلكه من از ( موسى ) اين كسى كه خود پست و زبون است و نمىتواند سخن به روشنى بگويد ( اشاره به لكنت زبان
تفسير روان (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٤٢