تفسير :
پس او قوم خود را سبك مغز شمرد و آنها هم اطاعتش نمودند . حقّاً كه آنها گروهى فاسق و نافرمان بودند . و از دايرهء عبوديت خدا و فرمانبردارى ( بلكه از طريق عقل ) خارج بودند كه به سبب مال و زخارف دنيا فرعون را بر حضرت موسى ترجيح دادند و پيروى او را اختيار كردند .
( آيهء 55 و 56 ) ( فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا انتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنهُمْ أَجْمَعِينَ * فَجَعَلْنهُمْ سَلَفًا وَ مَثَلًا لّلْأَخِرِينَ )
لغت و اعراب :
آسفونا فعل ماضى - از باب إفعال - و فاعل و مفعول آن است ، يعنى ما را به غضب آوردند .
تفسير :
پس چون ما را به سبب عنادشان به خشم آوردند از آنان انتقام گرفتيم ، پس همهء آنها را غرق نموديم .
بيان : در كتابهاى عقايد شيعه ثابت شده كه خداوند ، محلّ حوادث و عوارض نيست ؛ زيرا مستلزم تغير در ذات او مىباشد و آن محال است ؛ بنابراين اطلاق غضب و رضايت در مورد خداوند به اعتبار غايات است .
فَلَمّا أَسَفُونَا . . . : در نتيجه آنها ( قوم فرعون ) را پيشروان طاغوتيان تاريخ و مثالى عبرتآور براى آيندگان قرار داديم تا از سرگذشت آنها عبرت يابند و پند پذيرند و از مخالفت فرامين الهى دورى جويند و خود را مستوجب سخط و غضب الهى قرار ندهند و به زخارف دنيا مغرور نشوند و تأمّل كنند در آن كه هر كه به چيزى تفاخر كند ممكن است همان باعث هلاكت او شود ، چنانچه فرعون به رود نيل افتخار نمود و در همان هلاك شد .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٤٤