فَاعْتَبِرُوا بِمَا أَصابَ الْأُمَمَ الْمُسْتَكْبِرينَ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنْ بَأْسِ اللَّهِ . . .
پس عبرت يابيد به آنچه به امّتهاى متكبرى كه پيش از شما بودند از عذاب خدا رسيد . . . « 1 »
[ مشركان مكه و اعتقاد به خدا و نعمتهايش ]
( آيهء 9 ) ( وَ لَلِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّموَ تِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ )
تفسير :
و البته اگر از آنها ( يعنى مشركان مكّه ) بپرسى چه كسى آسمانها و زمينها را آفريد ؟
حتماً مىگويند آنها را همان خداوند مقتدر دانا آفريده است ( زيرا آنها شرك در تدبير و ربوبيت دارند نه در خلق عالم ) . به جاى اين كه خداى مقتدر و دانا را عبادت كنند بتها و غيره را پرستش مىكنند و آنها را شريك خدا در تدبير و ربوبيت مىدانند در حالى كه خلق و تدبير و ربوبيت هم فقط و فقط از آنِ خداست .
( آيهء 10 ) ( الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ )
اعراب
الذى جعل تا آخر آيه و نيز آيات بعد ، گفتهء خداوند است نه گفتهء مشركان . يعنى مشركان كه خالق بودن اللَّه را قبول دارند بدانند كه ربويت هم منحصر در اوست .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه فيض الاسلام ، خطبهء 234 ( قاصعه ) ، ص 786 .