( آيهء 6 - 8 ) ( وَ كَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّ فِى الْأَوَّلِينَ * وَ مَا يَأْتِيهِم مّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ * فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَ مَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ )
لغت :
بطش يعنى قوّت . مضى يعنى گذشت .
تفسير :
پس براى تسليت خاطر حضرت پيغمبر از استهزاى قوم فرمايد : و چه بسيار از پيامبران در ميان مردمان پيشين فرستاديم و انكار و عناد آنها مانع ارسال رسل و انزال كتب نشد .
و هيچ پيامبرى براى آنها نمىآمد مگر اين كه او را مسخره مىكردند ( چنان كه معاندان قريش هم نسبت به تو مىنمايند ) .
پس ما نيرومندتر از آنان ( قوم عرب ) از حيث قوّت و توانايى را هلاك كرديم .
يعنى جماعتى را كه در قوت و شوكت از مسرفان زمان تو بيشتر بودند هلاك كرديم و قوت و شوكت آنها ما را عاجز نساخت ، پس اين معاندان عصر تو نبايد به قوت و شوكت خود مغرور شوند .
وَ مَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ : در مواضع متعددهء قرآن قصهء پيشينيان كه با پيغمبران خود چه كار كردند و ما آنها را چگونه هلاك نموديم گذشت كه عبرت عالميان گرديدند .
تنبيه : آيهء شريفه ، وعدهء به حضرت رسول صلى الله عليه و آله است به اعانت و نصرت ، و وعيد به معاندان است به عذاب و نقمت ، و تهديد است نسبت به كسانى كه سركشى كنند از فرمان الهى و به آيات الهى استهزا نمايند .
حضرت امير المؤمنين عليه السلام در ذيل خطبهاى فرمايد :
تفسير روان (فارسى) — صفحة 322
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٢٢