لغت :
أزواج به معنى انواع و اصناف و نيز به معنى جفتهاست . مقرنين جمع مقرن و آن اسم فاعل از باب إفعال و به معنى إطاقه يعنى قدرت و طاقت داشتن است .
[ دعاى مستحب در رانندگى و سوارى ]
تفسير :
و همان خدايى كه همهء انواع موجودات و همهء جفتها از مخلوقات را آفريد و براى شما از كشتىها و چهارپايان آنچه را كه بر آن سوار مىشويد پديد آورد .
تا بر پشت آنها قرار گيريد ، سپس نعمت پروردگارتان را هنگامى كه بر آنها مستقر شديد ياد نماييد و بگوييد : منزّه است از هر عيب و نقص آن خدايى كه اين مركوب را براى ما مسخر و رام نمود و گرنه ما قدرت آن را نداشتيم .
و بىترديد ما به سوى پروردگارمان باز مىگرديم .
عيّاشى از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه : ذكر نعمت ( كه در آيهء 13 فرمود :
تَذْكُرُواْ نِعْمَةَ رَبّكُمْ . . . اين است كه بگوئى :
« الحمد للَّهالذى هدانا للإسلام ، و علّمنا القرآن ، و منّ علينا بمحمد صلى الله عليه و آله »
، و بعد از آن بگويى : سُبْحنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ . « 1 » ( آيهء 15 ) ( وَ جَعَلُواْ لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا إِنَّ الْإِنسنَ لَكَفُورٌ مُّبِينٌ )
تفسير :
با اين كه در آيهء 9 گفته شد كه اگر از ايشان بپرسى خالق آسمانها و زمين كيست ؟ مىگويند اللَّه ، و به خالقيت او اعتراف دارند ، در عين حال ، براى خدا از بندگانش جزيى ( فرزندى كه جزء جدا شدهاى از پدر است ) قرار دادند ( و فرشتگان
هامش
( 1 ) . نور الثقلين ، ج 4 ، ص 592 به نقل از مجمع از عيّاشى .