تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
همهء آنها را كفايت نمايد و از نعمت‌هاى الهى كه دربهشت نزد او باشد چيزى كم نشود . « 1 »

[ اجر رسالت ]

( آيهء 23 ) ( ذَ لِكَ الَّذِى يُبَشّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ قُل لَّآأَسَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى وَ مَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ) اعراب و لغت : بعد از اللَّه « به » در تقدير است . اقتراف به معنى انجام دادن و كسب كردن است . تفسير : اين همان چيزى است كه خداوند به بندگان خود كه ايمان آورده و عمل‌هاى شايسته كرده‌اند به آن بشارت مىدهد . بگو از شما در مقابل اين ابلاغ رسالت خود جز محبّت قلبى و عملى دربارهء خويشاوندانم مزدى نمىطلبم . شأن نزول : در كافى از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه : بعد از بازگشت حضرت رسول صلى الله عليه و آله از حجة الوداع به مدينه ، انصار خدمت حضرت عرض كردند : اى رسول خدا ، به درستى كه خداوند بسيار نيكويى فرمود به ما از تشريف آوردن شما و با ورود شما دوستان ما را خوشحال كرد و دشمنان ما را سرنگون نمود ، و از اين زمان به بعد بسيار بر شما وارد شوند و شما مال زياد نداريد تا بتوانيد از عهدهء مخارج آنان برآييد ، پس دشمنان بر شما شماتت كنند ، آيا ميل داريد ( يا ما دوست داريم ) ثلث مال خود را به شما تمليك نماييم تا بتوانيد به آنان كه از مكّه مىآيند عطا نماييد ؟ حضرت
هامش
( 1 ) . كفاية الموحّدين ، چاپ اسلاميه ، ج 4 ، ص 383 .