وَ لَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ : و اگر نبود آن سخن قطعى ( حكم ازلى الهى كه در لوح محفوظ نوشته شده كه هر فرد و قومى را مهلتى است ) حتماً ميان آنها به هلاكت و نابودى ، داورى قطعى مىشد .
وَ إِنَّ الظلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ : و حقّاً كه ستمكاران ( به شرك و عناد ) را عذابى دردناك در روز قيامت باشد .
[ صالحان ! بخواهيد هر چه مىخواهيد ]
( آيهء 22 ) ( تَرَى الظلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُواْ وَ هُوَ وَاقِعُ بِهِمْ وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ فِى رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبّهِمْ ذَ لِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ )
اعراب :
بعضى گفتهاند « مشفقين » منصوب و حال است از « ظالمين » نه اين كه مفعول دوم « ترى » باشد ؛ زيرا « ترى » در اين جا كه به معنى ديدن با چشم است دو مفعولى نيست .
تفسير :
ستمكاران را در روز جزا بيمناك از آنچه كسب كردهاند خواهى ديد ، در حالى كه تجسّم يافتهء دستآوردشان بر آنها واقع است و از آن راه گريزى ندارند و كسانى كه به خدا ايمان آورده و عملهاى شايسته كردهاند ، در باغهاى سرسبز بهشت به سر مىبرند . براى آنها هر چه بخواهند در نزد پروردگارشان حاضر است . اين همان فضل بزرگ است .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه :
پستترين اهل بهشت به حسب قدر و منزلت ، چنان است كه اگر جميع جن و انس ميهمان او شوند ، هر آينه از طعام و مشروبات آنقدر در نزد او باشد كه