[ توبه پذيرى ، گذشت و استجابت دعا ]
( آيهء 25 ) ( وَ هُوَ الَّذِى يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ يَعْفُواْ عَنِ السَّيَاتِ وَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ )
تفسير :
و اوست كه توبه را از بندگانش مىپذيرد و از گناهان مىگذرد و آنچه را كه به جا مىآوريد مىداند . يعنى هرگاه بنده به درگاه او باز گردد و از گناه پشيمان شود و بر ترك معصيت عزم و جزم نمايد او را مىپذيرد .
تنبيه : يكى از الطاف خاصهء الهى نسبت به بندگان ، پذيرفتن توبه است كه هر چه كرده باشند از شرك و كفر و معصيت اگر على الحقيقه بازگشت كنند و توبه و تدارك نمايند ، به لطف خود گذشت كند و مؤاخذه ننمايد بلكه احسان هم به آنها بفرمايد .
تبصره : توبه عبارت است از پشيمانى از گناهان گذشته و تصميم بر اجتناب از گناه در آينده .
( آيهء 26 ) ( وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ وَ يَزِيدُهُم مّن فَضْلِهِ وَ الْكفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ )
اعراب :
« الَّذِينَ ءَامَنُواْ . . . » فاعل يستجيب است .
تفسير :
و درخواست كسانى را كه ايمان آورده و عملهاى شايسته كردهاند اجابت مىكند و از فضل خويش بر پاداش آنها مىافزايد ، و براى كافران در روز واپسين عذابى سخت است .