و يگانگى خوانده مىشد به وحدانيت او كفر مىورزيديد و اگر شرك آورده مىشد و براى او شريك مىپنداشتند به آن ايمان مىآورديد و مىپذيرفتيد . پس امروز داورى و فرمانروايى از آنِ خداى والارتبه و بزرگ مىباشد و دربارهء شما به عذاب ابدى حكم كرده است .
( آيه 13 ) ( هُوَ الَّذِى يُرِيكُمْ ءَايتِهِى وَ يُنَزّلُ لَكُم مّنَ السَّمَآءِ رِزْقًا وَ مَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ )
لغت :
يرى مضارع از باب افعال و مصدر آن ارائه به معنى نشان دادن است . ينيب مضارع از باب إفعال و مصدر آن إنابه به معنى بازگشت است . و بعد از ينيب « إليه » در تقدير است .
تفسير :
او ( خدا ) همان كسى است كه آيات خود را ( ادلّهء عقلى و نقلى توحيد و يگانگى و قدرت خود را ) به شما نشان مىدهد و براى شما از آسمان روزىيى مادى و معنوى نازل مىكند و اين نعمتها را متذكر نمىشود جز كسى كه دل به خدا داده و به سوى خدا باز مىگردد .
يا از انكار و معصيت بازگشته ، روى به اطاعت و عبادت او آورد ؛ زيرا شخصى كه در امرى جازم است نظر در منافى آن نمىكند ؛ بلكه هميشه منظور نظر او به چيزى است كه روى به آن آورده ، و تفكّر او در آنچه توجّه به آن كرده است مىباشد و چون اهل عناد و انكار ، نظر در آيات توحيد نمىكنند به آن متذكر و متّعظ نشوند .
( آيه 14 ) ( فَادْعُواْ اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكفِرُونَ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 198
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٩٨