جايى كه حدس نمىزدند و به خاطرشان خطور نمىكرد بر آنها وارد شد ؛ يعنى در حال امنيت و رفاه و غفلت ، عذاب بر آنها نازل شد .
[ عذاب دنيا و عذاب آخرت ]
( آيه 26 ) ( فَأَذَاقَهُمُ اللَّهُ الْخِزْىَ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ لَعَذَابُ الْأَخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ )
تفسير :
پس خداوند ، خوارى و رسوايى و ذلّت را در زندگى دنيا ( با غرق شدن و صيحهء آسمانى و زلزله و سنگباران و مسخ و قتل و اسيرى و غيره ) به آنها چشانيد و مسلَّماً عذاب آخرت - به جهت شدّت و دوام آن - بزرگتر است اگر مىدانستند . يعنى اگر اهل علم و نظر باشند همانا از آنها عبرت خواهند گرفت .
[ مثلهاى قرآنى و يك مثل براى مشركان ]
( آيه 27 ) ( وَ لَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هذَا الْقُرْءَانِ مِن كُلّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ )
تفسير :
حقيقت اين است كه ما در اين قرآن براى مردم از هر گونه مثالى زديم ( شايد مقصود اين باشد كه ما در قرآن احوال امّتهاى گذشته را بيان كرديم ) كه تا شايد متذكر شوند و عبرت گيرند .
( آيه 28 ) ( قُرْءَانًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِى عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ )