[ دستور اخلاص ، تسليم و ترس از گناه ]
( آيه 11 و 12 ) ( قُلْ إِنّى أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدّينَ * وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ )
تفسير :
اى پيامبر ، بگو من مأمور شدهام كه خدا را در حال اخلاص در طاعت و اعتقاد ، پرستش كنم ؛ يعنى مأمور شدم به اين كه موحّد باشم و فقط به الوهيت و ربوبيت او معتقد باشم و فقط او را پرستش و عبادت كنم .
و مأمور شدهام كه نخستين فرد از تسليمشوندگان به اين دين و كتاب باشم ؛ يعنى در ايمان و اسلام و اعمال صالحه از همه سبقت گرفته و اسبق از همه باشم .
( آيه 13 ) ( قُلْ إِنّى أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ )
تفسير :
اى پيامبر ، بگو : همانا اگر پروردگارم را عصيان كنم ( طريق توحيد را بگذارم و دين و آيين باطل شما را اختيار كنم ) از عذاب روزى بزرگ ( روز قيامت ) بيم دارم و مىترسم .
( آيه 14 ) ( قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهُو دِينِى )
اعراب :
اللَّه مفعول أعبد است ، و دينى مفعول مخلصاً مىباشد .