[ فرجام اقوام تكذيبگر ]
( آيه 12 و 13 ) ( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عَادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ * وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحبُ لَيْكَةِأُوْللِكَ الْأَحْزَابُ )
لغت :
اوتاد جمع وَتَد و آن به معنى ميخ است .
تفسير :
اين تكذيب ، مخصوص تو نيست ؛ بلكه پيش از مشركان مكّه ، قوم نوح و عاد ( قوم هود ) و فرعون كه صاحب قصر و لشكر يا ميخهاى بازى و يا ميخهايى كه با آنها مؤمنان را شكنجه مىداد و مىكشت بود ، نيز پيامبران ما را تكذيب كردند .
و نيز ثمود ( قوم صالح ) و قوم لوط و اصحاب « ايكَه » ( قوم شعيب ) پيامبرانشان را تكذيب كردند ، آنها بودند آن احزاب كه با ما و پيامبران ما در جنگ بودند .
يا آن گروه كه تو را تكذيب كردند همين گروهاند كه پيامبران خود را تكذيب كردند .
شايد مراد اين باشد كه از يك سنخاند
( آيه 14 ) ( إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ )
لغت :
عقابِ در اصل عقابى بوده ، ياء آن حذف شده و كسره بر آن دلالت دارد .
تفسير :
هيچ يك از اينها ( اين اقوام و گروهها ) نبودند مگر اين كه فرستادگان و پيامبران ما را تكذيب كردند پس كيفر و عقاب من دربارهء آنها سزاوار و لازم و محقّق شد .