كتاب آسمانى ، نعمت و عطيهاى است كه خداى متعال بر حسب حكمت و مصلحت به هر كه خواهد و مستحق باشد مرحمت فرمايد .
( آيه 10 ) ( أَمْ لَهُم مُّلْكُ السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ مَا بَيْنَهُمَا فَلْيَرْتَقُواْ فِى الْأَسْببِ )
لغت :
ليرتقوا صيغهء امر از باب افتعال است ؛ يعنى بالا بروند .
تفسير :
يا مگر ملكيت و تسلط بر آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است از آنِ آنهاست ؟ ! ( استفهام انكارى است ؛ يعنى نه چنين است ) و اگر چنين است پس از هر وسيلهء صعود و عروج بالا روند تا از نزول كتاب بر پيامبر مانع شوند .
( آيه 11 ) ( جُندٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مّنَ الْأَحْزَابِ )
اعراب و لغت :
جند مبتدا ، و ما زائده و يا براى تحقير ، و هنالك ( كه اشاره به بعيد است ) صفت جند ، و مهزوم ( كه اسم مفعول و به معنى شكستخورده مىباشد ) خبر جند است .
تفسير :
آنها در جايگاه خودشان سپاهى اندك و شكستخورده از بقاياى احزاب گذشتهاند كه از قديم با انبياى الهى در نبرد بودند ؛ يعنى زود باشد كه با تو در مقام جنگ برآيند و مغلوب شوند .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١١٠