إلا اللَّه . همه از آن حضرت اعراض كرده و گفتند : اين شخص ، همهء خدايان را يكى كرد « 1 » ! مقارن اين حال جبرئيل نازل شد و اين آيه را آورد .
( آيه 6 ) ( وَ انطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُواْ وَ اصْبِرُواْ عَلَى ءَالِهَتِكُمْ إِنَّ هذَا لَشَىْءٌ يُرَادُ )
تفسير :
و اشراف و سران آنها ( قريش و مشركان از اجتماعشان عليه پيامبر ) بيرون شدند و يا چون از مجلس ابو طالب و خواسته خود از پيامبر صلى الله عليه و آله نتيجهاى نگرفتند به يكديگر گفتند كه برويد و بر معبودهاى خود ايستادگى كنيد و ثابت بمانيد ؛ به يقين اين ادّعا كه مىگويد بر عرب و عجم تسلط پيدا مىكند خبرى است پيشبينى شده و دفع آن براى ما ممكن نيست .
يا آنچه اين شخص به وسيلهء تبليغ توحيد اراده نموده - يعنى حاكميت بر همهء عرب و عجم - چيزى است كه مراد همهء انسانها مىباشد .
( آيه 7 ) ( مَا سَمِعْنَا بِهذَا فِى الْمِلَّةِ الْأَخِرَةِ إِنْ هذَآ إِلَّا اخْتِلقٌ )
لغت :
ملّت در اين جا به معنى دين و آيين است . اختلاق يعنى افترا .
تفسير :
ما اين مطلب - يعنى پرستيدن يك معبود نامرئى - را در آيينهاى ديگر ( آيينهاى پدرمان ) يا در آيين عيسى كه آخرين آيين است نشنيدهايم ، چه نصارا هم به تثليث ( نه
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ( ج سوم - تهران ) ج 8 ص 35 .