( آيه 20 ) ( وَ شَدَدْنَا مُلْكَهُو وَءَاتَيْنهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ )
تفسير :
و سلطنت او را به زيادى عِدّه و عُدّه تقويت نموديم و او را حكمت ( دانشهاى عقلى و اجتماعى و شرايع دينى ) و سخنانى فيصلهدهندهء ميان حق و باطل ، يا سخنانى محكم و واضح كه مخاطبان مقصود او را به آسانى دريابند عطا كرديم .
( آيه 21 ) ( وَ هَلْ أَتَلكَ نَبَؤُاْ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُواْ الْمِحْرَابَ )
لغت :
تسوّروا فعل ماضى از باب تفعل ، و تسوُّر به معنى بالا رفتن از سور و ديوار است .
تفسير :
آيا خبر آن چند نفر كه با هم نزاع داشتند ( و يا چند فرشته در يك نزاع صورى ) آن گاه كه از ديوار غرفه و محراب داوود بالا رفتند به تو رسيده است ؟
بيان : در تفسير تبيان نقل شده كه جبرئيل و ميكائيل به صورت دو خصم نزد داوود عليه السلام آمدند و با هر يك جمعى از فرشتگان بودند . حضرت داوود عليه السلام روزها را قسمت نموده بود : روزى براى حكم و داورى ، و روزى براى موعظه ، و روزى براى عبادت ، و روزى براى انجام مهمات خود ، آنها روزِ عبادت به غرفهء او برآمدند و پاسبانان در اطراف ايستاده مردم را دور مىكردند ، آن ملائكه بعد از منع دربان به معبد او رفتند . « 1 »
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 8 ص 44 ، بنقل از تبيان .