نيز به حال غضب و انتقام در دنيا برمىگرديم و در آخرت دوزخ را براى همهء كافران حصير قرار دادهايم يعنى حبسى محيط و فراگيرِ همه و حصارى تنگ .
[ رسالت قرآن ]
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً « 9 » وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً « 10 » وَيَدْعُ الْإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا « 11 »
[ دعاى شر وعجله ]
تفسير :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِى لِلَّتى هِىَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً
آيات گذشته از آيهء دوم تا هشتم راجع به جريان سنّت الهى است دربارهء فرستادن كتاب آسمانى و ارسال پيامبران گذشته و سرگذشت طاغيان و مطيعان تاريخ و كيفر و پاداش آنان . و اين آيه و آياتى پس از اين ، راجع است به قرآن مجيد و احوال امت اسلامى در طاعت و عصيان و مطالبى در اين رابطه .
معناى آيه : حقيقت اين است كه اين قرآن به راهى يا به شريعت و آيينى هدايت مىكند كه پايدارتر و استوارتر است و مؤمنانى را كه پيوسته كارهاى صالح و نيك انجام مىدهند مژده و بشارت مىدهد كه بىترديد براى آنها در دنيا و آخرت پاداشى بزرگ است .
بدان كه اگر مراد از موصوف مقدّر « الّتى » مطلق طريقت و راه باشد ، شامل همهء موارد مىشود . يعنى اين قرآن بشر را در هر موردى به حكم حق و استوار آن خواه در نقليات و خواه در نقليات هدايت مىكند . لكن ظاهراً مراد از موصوف مقدّر ، شريعت و آيين است يعنى شريعت اسلام ، و توصيف آن به « اقوم » به لحاظ اين است كه اين شريعت پايدار و استوار و باقى و غير منسوخ تا ابد است و همانند شرايع گذشته محكوم به نسخ نيست و