كه از شدت غيظ و غضب ، خشم خود را فرومىخورد . اين مطلب از رسوم زشت آنها بود و خشمشان راجع به زن خود يا به بتها بود .
يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِى التُّرَابِ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ
يعنى : از مردم خويش به خاطر بدى و زشتى خبرى كه به او داده شده پنهان گردد و در نزد خود متحيّر و سرگردان باشد كه آيا مولود را روى خوارى و با تحمل سرافكندگى نگه دارد و يا آنكه او را زنده در ميان خاك پنهان سازد . آگاه باشيد كه بسى زشت است آنچه حكم مىكنند .
يعنى بسى زشت است آنكه حادثهاى را كه بايد مژده تلقّى كنند و خوشحال شوند ، به شنيدن آن رنگشان سياه شود و پر از خشم گردند و ميان دو كار سخت و ننگين متحيّر مانند .
لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ وَللَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَى وَهُوَ الْعَزِيرُ الْحَكِيمُ « 60 » وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَابَّةٍ وَلكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمّىً فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ « 61 » وَيَجْعَلُونَ للَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَى لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَأَنَّهُم مُفْرَطُونَ « 62 »
لغت و اعراب :
سَوء - به فتح - مصدر است يعنى بد كردن ؛ و به ضم ، اسم مصدر است يعنى بدى . مَثَل : صفت ، و كلام داير و ساير در زبانها . عليها من دابّة ضمير عليها راجع است به أرض كه از
تفسير روان (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٤٧