[ پاداش مهاجرت در راه خدا ]
وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِى اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ « 41 » الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ « 42 » وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِى إِلَيْهِمْ فَسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُم لَا تَعْلَمُونَ « 43 » بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ « 44 »
لغت و اعراب :
بوّأه المكان : مهيّا كرد براى او مكان را « 1 » . حسنة صفت محذوف است به تقدير « بلدة حسنة » يا « مباءَة حسنة » . فاسألوا خطاب به مشركان عصر يا همهء مسلمين است . اهل الذكر مراد از « ذكر » تورات و انجيل يا قرآن است . بالبيّنات جمع بيّنه ، دليل روشن و روشنگر ، متعلّق است به « أرسلناهم » مقدّر . زبر : جمع زبور ، كتاب و هر گونه نوشته .
تفسير :
وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِى اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
اين آيه و آيهء بعد در توصيف هجرت و حال مهاجران و وعدهء جميل به آنها در دنيا و آخرت است .
معناى آيه : و كسانى كه پس از كشيدن ستم ، از وطن خويش در راه رضاى خدا هجرت كردند ، بىترديد ما براى آنها در دنيا جايگاه و مسكن نيكو مهيّا مىكنيم « 2 » ، و البته پاداش
هامش
( 1 ) . و نيز : او را در آن مكان جا داد .
( 2 ) . يا : بىترديد ما آنها را در دنيا در جايگاه و مسكنى نيكو جاى مىدهيم .