شريك قرار مىدهند .
[ نعمتهاى خدا براى بشر ]
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ « 4 » وَالْأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ « 5 » وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ « 6 »
لغت و اعراب :
انعام : جمع نَعَم ، چهارپايان چهارگانهء اهلى و وحشى « 1 » يعنى شتر و گاو و گوسفند و بز .
دَفِئَ الشىءُ - از باب عَلِم - : گرم شد ، دِفْء : گرما . أراحَ الدابّةَ : حيوان را از صحرا به مُراح يعنى خوابگاه خود آورد . سَرَحَ الماشيةَ - از باب مَنَع - : حيوان را از خوابگاه به صحرا برد .
تفسير :
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ
يعنى : خداوند انسان را از نطفه آفريد . مراد آفريدن نسل دو انسان اولى است كه جدّ و جدّهء اعلاى او هستند ، از مايع مخصوصى كه در صلب پدر و رحم مادر او پديد مىآيد و از امتزاج آنها پس از طى مراحلى از حركت تكاملى جنين پيدا مىشود و پس از تولد و سير حالات و كمالاتى به رتبهء بلوغ مىرسد . « فاذا هو خصيم مبين » يعنى پس به ناگاه مىبينى كه او در مقام دفاع از حقوق خود ، ستيزهگرى قوى و مجادلهكنندهاى آشكار مىگردد .
وَالْأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ
يعنى : و نيز خداوند ، چهارپايان را آفريد كه براى شما در آفرينش آنها گرمى است ، گرمى بدن به وسيلهء پشم و كرك آنها ، و گرمى زندگى به خاطر نگهدارى و استفادهء متنوع از
هامش
( 1 ) . يا نر و ماده .