كنيد . مخزى : خوار و ذليلكننده .
[ برائت از مشركان ]
تفسير :
بَرَاءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدْتُم مِنَ الْمُشْرِكِينَ
اين سورهء مباركه در اول شوال سال نهم هجرت نازل شده و مقدار ده آيه يا بيشتر از اوايل آن از جانب خدا و پيامبر به وسيلهء على بن ابى طالب عليه السلام به مكّه ارسال شده تا در دهم ذىحجة روز عيد قربان در ميان انبوه حجّاج آن سال كه آخرين سال اختلاط مشركان با مسلمين و اجتماع همه در حج خانهء خدا بود خوانده شود . خداوند مشركان را در اين آيات سه دسته كرده است :
1 ) مشركان پيمان شكن كه با مسلمين قراردادهاى خود را نقض كردهاند .
2 ) مشركانى كه با مسلمين قراردادى نبستهاند .
3 ) مشركانى كه پيمان بسته و تا زمان ابلاغ اين حكم وفا كردهاند .
و مراد از پيمان در اينجا معاهدههايى است نظير پيمان متاركهء جنگ با مسلمانها ، يارى ندادن به دشمنان مسلمين در حال جنگ ، فروختن اسلحه به مسلمين به وقت درخواست ، نفروختن سلاح به دشمنان اسلام در حال جنگ ، ترك جاسوسى عليه مسلمانها ، ترك آزار مسلمين و گروندگان . و ممكن است برخى از پيمانهاى تجارى را نيز شامل شود .
و نيز دو كيفر شديد در اين آيات دربارهء مشركان جعل شده است :
1 ) برائت و بيزارى خدا و رسولش از آنها در جوّى كه امنيّت براى اقليتها بدون پناهندگى مشكل بود .
2 ) توقيت و زمانبندى براى آنها كه اگر در آن مدت تسليم نشوند به مجرد تمام شدن اشهرحُرُم ، مهدورالدم خواهند بود . و بىترديد هر دو حكم دربارهء دستهء اول كه در آيهء اول آمده جارى است .
معناى آيه در خطاب به مسلمين جهان خاصه به حاجيان و حضّار صحراى منى در آن روز اين است : اين سوره با اين آيات كه خوانده مىشود برائت و بيزارى است از جانب