مسلمين با دو برابر خود از كفّار است . پس اگر از شما صد نفر مرد صبور و شكيبا باشند بر دويست نفر پيروز مىشوند ، و اگر از شما هزار نفر باشند بر دو هزار نفر بهاذن تكوينى خداوند ، يعنى به يارى و توفيق او ، پيروز مىشوند و خداوند همراه صابران و شكيبايان است .
[ جواز اسيرگيرى وغنيمتگيرى در جنگ ]
مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ « 67 » لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيَما أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ « 68 » فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّباً وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 69 »
لغت و اعراب :
اسرى و اسَراء و اسارى : جمع اسير . ثخن الشىءُ - از باب شَرُفَ - : غليظ و محكم شد .
أثخن فى العدوّ : در سختگيرى و كشتار آنها مبالغه نمود . تريدون جملهء استينافيه مسوق براى عتاب است . حلالًا طيّباً حال از « ما » ى موصول است .
تفسير :
مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِى الْأَرْضِ
در ذيل آيهء اول سوره اشاره كرديم كه پس از پيروزى مسلمين بر كفّار قريش در جنگ بدر و جمع شدن اموالى به عنوان غنائم و بازداشت افرادى به عنوان اسرا و قرار گرفتن همه در زير نظر پيامبر اسلام ، دربارهء حكم آنها سه قسم از آيات در سه نوبت نازل شد كه نخست ، اين سه آيه بود . و چون از زمان پيامبران گذشته گرفتن اسير در اوايل حكومتشان و حيازت غنائم جنگى جايز نبود ، در آيهء اول از اين سه آيه ، توبيخ است از گرفتن اسيران ،