الْغُرُوبِ وَمِنَ اللَّيْلِ [ ق ، 39 ] و نظير وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آناءِ اللَّيْلِ [ طه ، 130 ] .
إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَايَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ
يعنى : حقيقت اين است كسانى كه در نزد پروردگار تو هستند ، هيچگاه از پرستش او تكبر نمىورزند ، و همواره او را تسبيح و تقديس مىكنند و در برابر او خضوع قلبى و سجدهء عملى دارند .
مراد از كسانى كه نزد خدايند در اينجا خصوص ذوىالعقول است از فرشتگان و پيامبران و معصومان و همهء بندگانى كه شريعت وقت خود را پذيرفته و پياده كردهاند ، زيرا مراد از عنديّت در اينجا قرب مقامى و نزديكى معنوى است و گرنه عنديّت تكوينى اختصاص به كسى و چيزى ندارد بلكه همهء موجودات نسبت به ساحت اقدس خداوند از آن جهت يكسانند ، و قرب و بُعد معنوى است كه بندگانى از آن جهت نزديك و بندگانى دورند ، و نزديكان نيز متفاوت و داراى مراتباند .
والحمد للَّهأولًا و آخراً
* * *
تفسير روان (فارسى) — صفحة 173
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٧٣