تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَارَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الْرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ « 134 » فَلَمّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ « 135 » لغت و اعراب : بما عهد متعلّق است به ادع ، « باء » قسم و « ما » موصوله است و لئن‌كشفت لام قسم است و لنؤمننّ جواب است ، و تقدير كلام اين است : « ادع بحقّ ماالتزم به عندك من النبّوة ، أو إجابة الدعوة » . نَكَثَ العهد - از باب نَصَر - : نقض كرد و شكست آن را . تفسير : وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ يعنى : و چون عذاب بر آنها واقع شد گفتند : اى موسى ، به حقّ آن عهدى كه خدا در نزد تو دارد ( كه تو پيامبر مرسل باشى يا دعاهايت را اجابت نمايد ) از پروردگارت براى ما بخواه . مراد اين است كه پس از ثبوت و ادامهء هر يك از آن عذاب‌ها درخواست زير را از او مىكردند . لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الْرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِى إِسْرَائِيلَ يعنى : سوگند ياد مىكنيم كه اگر اين عذاب را از ما بر طرف سازى حتماً به تو ايمان مىآوريم و بىترديد بنىاسرائيل را همراه تو مىفرستيم . با اين خوبى كه در حق ما مىكنى ، آن طور كه مىخواستى كه همهء بنىاسرائيل را رها كنيم و تحويلت دهيم تا آنها را به وطن اصلى خودشان بيت‌المقدس بازگردانى انجام مىدهيم . فَلَمّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ