« اذْكُرُواْ نِعْمَتِىَ الَّتِى أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ »
يعنى : به ياد آوريد نعمت مرا كه بر شما ، يعنى بر گذشتگان شما از زمان موسى تا زمان نزول قرآن ، عطا كردهام . امر در اين آيه ارشاد است به سپاسگزارى و طاعت آنها ، و « نعمت » جنس است كه شامل همهء افراد آن مىشود از قبيل بعثت پيامبران متعدد از ميان آنها مانند موسى و هارون تا عيسى بن مريم ، و نجات آنها از دست فرعونيان ، و گذشتن از رود نيل ، و نزول يكى از بزرگترين كتابهاى آسمانى بر آنها يعنى تورات ، و رهايى از بتپرستى ، و اعطاى سنگى مكعب به آنها كه از چهار سطح از سطوح ششگانهء آن دوازده چشمه جارى مىشد ، و نزول منّ و سَلْوى در مدتى قريب چهل سال .
ياد كرد نعمتها ، وفاى به به عهد ، ايمان
« وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِى »
يعنى : و به توصيهها و سفارشات من كه هر يك به منزلهء گرفتن پيمانى مؤكّد است كه به وسيلهء عقول خود و هدايت پيامبرانتان گرفته شده وفا كنيد و دعوت انبياء گذشته و شرايع و كتابهاى آسمانى آنها را مانند تورات و انجيل بپذيريد و عمل كنيد . و در روايات اهل بيت عليهم السلام آمده كه مراد ز عهد مأخوذ ، ايمان به پيامبر امّى عربى قرشى يعنى محمد صلى الله عليه و آله است كه خود ، خاتم پيامبران و شريعتش خاتم شرايع و كتابش آخرين كتاب آسمانى است و اين از قبيل ذكر مهمترين مصداق است .
« أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّاىَ فَارْهَبُونِ »
يعنى : تا من هم درخواستهاى شما را كه نظير پيمان است بپذيرم ؛ و تنها از مخالفت و غضب و عذاب من بترسيد و بس .
« وَ ءَامِنُواْ بِمَآ أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِّمَا مَعَكُمْ »
يعنى : و شما نيز همانند مسلمين به آنچه بر جامعهء بشرى فرو فرستادهام ، يعنى قرآن كريم ، ايمان آوريد ، قرآنى كه مصدّق و مؤيّد آن ، چيزى است كه با شما و مورد عقيدهء شماست يعنى تورات ؛ بدين معنى كه همهء اوصافى را كه تورات دربارهء آن گفته واجد است و توافق مخبرٌ عنه با خبر ، تصديق خبر است ، و بدين معنى كه قرآن ، كتاب تورات و تمام احكام آن را تصديق دارد و حكم خدا مىداند ، هر چند كه خبر از انقضاء مدت برخى از احكام آن داده كه « نسخ » ناميده مىشود .
« وَ لَاتَكُونُواْ أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ »
يعنى : و شما طايفهء يهود نخستين كسان از اهل كتاب نباشيد كه كافر و منكر آن شوند . كلمهء