معناى آيه : آنان كه فقر خدا را ادعا كردند كسانى از دانشمندان توراتاند كه گفتند : خداوند به ما توصيه و سفارش كرده كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا آن كه براى ما قربانىاى بياورد كه آتش افروخته آن را بخورد و بسوزاند .
« قُلْ قَدْ جَآءَكُمْ رُسُلٌ مِن قَبْلِى بِالْبَيِّنَاتِ وَ بِالَّذِى قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ »
سنت يهود در تكذيب پيامبران
امر است به پيامبر اسلام كه در جواب آنها بگويد : شما در مقابل ادلّهء روشن و معجزات الهى ايستادهايد و از روى عناد انكار مىكنيد و اعتذارتان به اينكه در كتاب تورات ايمان و تسليم به هر پيامبرى مشروط به صدور معجزهء مذكور است ، عذرى باطل و كذب است .
معناى آيه : اى پيامبر ، در برابر آنها بگو : بىترديد فرستادگانى پيش از من ، همراه بيّنات و دلايل روشن و معجزهء قربانى و آتش كه گفتيد به سوى شما آمدند ( مانند پيامبرانى كه در فاصلهء ميان موسى و عيسى از بنىاسرائيل مبعوث شدند ) پس چرا آنها را ، يعنى عدهاى از آنها را نظير زكريا و يحيى ، كشتيد اگر راستگوييد ؟ !
مفاد آيه ، تكذيب اعتذار آنهاست در ردّ دعوت پيامبر اسلام و پذيرفتن اين كه پيامبران گذشته ، معجزهء قربانى و آتش را داشتهاند . و اما راجع به اينكه اين معجزه در تورات از شرايط ايمان به انبيا شمرده شده ، چيزى از آيه استفاده نمىشود . و برخى گفتهاند كه اين شرط در غير عيسى و محمّد صلى الله عليه و آله بوده است .
فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْكِتابِ الْمُنيرِ ( 184 )
لغت و اعراب :
فان كذّبوك جواب انِ شرطيه مقدّر است و جملهء فقد كذّب به جاى آن است و تقدير كلام فلاتعجب يا فلاتحزن فقد كذّب است . بيّنة : دليل روشن و روشنگر . زُبُر : جمع زبور يعنى نوشته شده و نهى و زجركننده ، و از اين رو بر مواعظ و نواهى اطلاق مىشود . كتاب ، در اغلب استعمالات قرآنى به معناى كتاب احكام شرع است از اصول و فروع ، در مقابل حكمت كه مستقلّات عقليه است .
تفسير :
« فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِن قَبْلِكَ جَآءُو بِالْبَيِّنَاتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْكِتَابِ الْمُنِيرِ »
هدف آيه تسليت قلب پيامبر و ياران صادق او و اشاره به سنّت جاريهء الهى است در برانگيختن