خداوند به خاطر سوابق كفر و فسوق آنها مىخواهد كه براى آنها در عالم آخرت هيچ نصيبى از نعم اخروى قرار ندهد و از اين رو خواسته كه در كفر مسارعت نمايند ، يعنى آنها را در اين عمل به حال خود رها كرده و اين همان اضلال خداست ، پس حال آنها اندوه ندارد . و آنها را عذابى است بزرگ .
إِنَّ الَّذينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِاْلإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللّهَ شَيْئًا وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ ( 177 )
تفسير :
« إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ »
اين آيه به منزلهء تأكيد و تكرار آيهء پيشين است ، و ممكن است آن آيه دربارهء منافقان و اين آيه دربارهء همهء كفار باشد . و اشتراء در اينجا به معناى مبادله است .
يعنى : كسانى كه كفر را با ايمان مبادله كردند ؛ بدين معنا كه پس از عرضهشدن اسلام ، آن را رد كرده ، راه پيشين خود را انتخاب كردند و گويى ايمان عرضهشده را با كفر سابق مبادله نمودند . و مراد از كفر و ايمان طرفين تبديل ، صفت قلبى است ، و ممكن است مذهب و آيين باشد ، يعنى مجموعهء آيين كفر جاهلى را با شريعت اسلام مبادله كردند .
« لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ »
يعنى : هرگز نمىتوانند به خدا ضررى بزنند ، و آنان را در نتيجهء اين مبادله عذابى است دردناك در دنيا عندالاقتضاء ، و در آخرت دائم و تا ابد .
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلي لَهُمْ خَيْرٌ لأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْمًا وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهينٌ ( 178 )
لغت و اعراب :
املاء و امهال : مهلت دادن و تأخير مدت . الذين فاعل لايحسبنّ است . أنّما - به فتح - از حروف مشبهه به فعل است كه با « ما » ى مصدريه بر خلاف قاعده به پيروى از مصحف عثمان به صورت مركب نوشته شده و با اسم و خبرش به جاى دو مفعول لايحسبنّ است به تقدير « لايحسبوا امهالنا خيراً لهم » . لام ليزدادوا لام عاقبت است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 466
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٦٦