معاد است . و آنها همواره ديگران را به معروف امر مىكنند ، يعنى به هر عملى كه در نزد شرع و عقل نيكو شمرده مىشود وامىدارند . و از منكر نهى مىكنند ، يعنى از هر كارى كه نزد عقل و شرع قبيح شمرده مىشود بازمىدارند . و آنها خود نيز به هر كار خيرى از واجب و مستحب در شرع و محبوب و پسنديده در نزد عقل ، شتاب و جدّيت مىورزند ، و آنها از صالحان اند .
« وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ »
خلود در آتش و خسران كافران
يعنى : آنها دربارهء آنچه از اعمال نيك به جا آورند هرگز در دنيا و آخرت مورد كفران قرار نمىگيرند ، يعنى نه بىپاداش مىمانند و نه از پاداششان كسر مىشود . و خدا به تقواپيشگان داناست ، يعنى از شمار آنها در طول عمر جهان ، و از مراتب تقواى آنها و كمّ و كيف آن ، و از مقدار پاداش هر يك در دنيا و آخرت آگاه است .
إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللّهِ شَيْئًا وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ ( 116 )
تفسير :
اين آيه دربارهء كسانى از اهل كتاب است كه ايمان نياورده و عليه اسلام و مسلمين نيز توطئه مىكردند . مىفرمايد : حقيقت اين است كه كسانى كه كفر ورزيدند و به دعوت اسلام و قرآن نگرويدند ، هرگز در دنيا و آخرت اموال و اولادشان آنها را از خدا و در برابر او از چيزى بىنياز نمىكنند كه مثلًا نياز به رحمت آنها را تأمين كنند و يا عذابى از جانب خدا را دفع سازند . و آنها ياران آتشاند ، يعنى رفيقان و ملازمانِ هم در آتش دوزخند ، و آنها در آن آتش جاودانند .
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ في هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ ريحٍ فيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )
لغت :
صرّ مصدر است به معناى شدت كه در مورد باد سرد و سوزان و پر سروصدا استعمال مىشود . ريح : باد ، و مذكّر و مؤنّث در آن يكسان است . حرث : كِشت .