جهاد بگذريد ، جاه خود را در مورد رضاى او بدهيد يا به كار بنديد و مال خود را در انفاقات واجب و مندوب صرف كنيد .
و بايد دانست كه از آيهء شريفه كبراى كلّى در باب انفاق استفاده مىشود ، و آن اين كه اختلاف مراتب پاداشهاى اخروى و كمالات روحى و معنوى ، بر حسب محبت انسان به اموال مورد انفاق است ، و اين امر بر حسب اختلاف كثرت و قلّت مال و ارزش اموال و روحيهء انفاق كننده و حالات نياز وى مختلف است و طبعاً مال كم و بىارزش از ثروتمند بىرغبت و شخص بىنياز پاداش بسيار كم دارد ، و هر چه مال پرارزش و منفق بدان علاقهمند و نياز بدان شديدتر بود پاداش الهى بيشتر و در تكامل نفس مؤثّرتر خواهد بود .
« وَمَا تُنفِقُوا مِن شَىْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ »
تفاوت اديان و اختيار پيامبران
يعنى : و هر چيزى كه در راه او انفاق نماييد بىترديد خداوند به آن داناست .
كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَني إِسْرائيلَ إِلّا ما حَرَّمَ إِسْرائيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ ( 93 )
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الظّالِمُونَ ( 94 )
قُلْ صَدَقَ اللّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهيمَ حَنيفًا وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ ( 95 )
لغت و اعراب :
حِلّ مصدر است يعنى حلالشدن ، و غالباً به معناى مفعول استعمال مىشود يعنى حلال شده . من قبل أنتنزّل متعلق است به كان حِلّاً . من بعد ذلك اشاره است به تماميت حجت كه از كلام استفاده مىشود . فاتّبعوا خطاب پيامبر است به كفار ، يا خطاب خداست به مردم .
تفسير :
« كُلُّ الطَّعامِ كَانَ حِلّاً لِبَنِى إِسْرَآئِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَآئِيلُ عَلَى نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ »
بخشى از غذاهاى پاكيزه كه پيش از نزول تورات در شريعت نوح و ابراهيم حلال بود ، تحريم