« وَمَا مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
دعوت اهل كتاب به مشتركات
يعنى : و هيچ معبودِ به حقى جز خداوند نيست ، و به يقين خداست كه مقتدر شكستناپذير و حكيمِ در تكوين و تشريع است .
« فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ »
يعنى : پس اگر روى برتافتند بدانند كه حقاً خداوند به حال فسادانگيزان به خوبى داناست .
مراد از تولّى ، اعراض از توحيد خدا و نفى شريك از او و مخلوق بودن عيسى است . و مراد از افساد ، انحراف و بدعت در اصل اول از اصول دين و اضلال ملت عظيمى از جهانيان به مرور دهور و طول تاريخ ، و گرفتار كردن آنها به ساير انحرافات اعتقادى و عملى بىحد و حصرى است كه جز خداوند ، احدى بدان احاطه ندارد .
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلّا نَعْبُدَ إِلَّا اللّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضًا أَرْبابًا مِنْ دُونِ اللّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنّا مُسْلِمُونَ ( 64 )
لغت و اعراب :
تعالوا اسم فعل است به معناى بياييد . كلمه به يك حرف و يك سخن ناتمام و به يك مطلب تمام و قصيده اطلاق مىشود . سواء مصدر به معناى فاعل است يعنى مساوى و عادلانه .
تفسير :
« قُلْ يَآ أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَآءٍ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ »
خطاب « تعالوا » به اهل كتاب آن عصر است يعنى يهود و نصارا . يعنى : اى پيامبر يا اى مخاطب به اهل كتاب بگو : بياييد به سوى سخن و مطلبى كه ميان ما و شما مساوى است ، يعنى در اينكه كتابهاى مورد اعتقاد ما و شما مانند تورات و انجيل و ساير كتابهاى آسمانى بدان خبر داده و به صراحت بيان كرده و پيامبران و رسولان الهى گذشته بدان معتقد شده و آن را ابلاغ نمودهاند .
« أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً »