« وَ جِئْتُكُمْ بَايَةٍ مِن رَبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ »
يعنى : و براى شما از جانب پروردگارتان علامت و نشانهاى آوردهام ، پس از خدا پروا كنيد و از من اطاعت نماييد .
تكرار جملهء « وَجِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِن رَبِّكُمْ » به خاطر اين است كه توهّم نشود جملهء « فَاتَّقُوا اللَّهَ » و مابعدش متفرّع بر حلّيت محرّمات است ، بلكه متفرّع است بر آوردن آيات فراوان گذشته كه اثباتكنندهء توحيد حق و صدق نبوت اوست .
« إِنَّ اللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذَا صِرَاطٌ مُستَقِيمٌ »
يعنى : حقيقت امر اين است كه خداوند ، پروردگار من و پروردگار شماست ، پس او را بپرستيد ، اين راه راست است .
توجيه اين خطاب از جانب عيسى به بنىاسرائيل كه مفادش اين است كه عيسى مربوب است نه رب و بايد همهء مردم خدا را بپرستند نه غير او را ، حكايت از اين دارد كه او از حالات قوم خود آيندهء شرك آنها را حدس زده بود يا از جانب خداوند به او وحى شده بود ، و لذا بدين كلام ، اتمام حجت نمود .
فَلَمّا أَحَسَّ عيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصاري إِلَى اللّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللّهِ آمَنّا بِاللّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنّا مُسْلِمُونَ ( 52 )
رَبَّنا آمَنّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشّاهِدينَ ( 53 )
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللّهُ وَ اللّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ ( 54 )
لغت و اعراب :
أحَسَّ الشىءَ و بالشىءِ : دانست آن را و درك كرد . أنصارى الى اللَّه به تقدير « أنصارى ذاهباً الى اللَّه » است . حَوْر و حَوَر مصدر است به معناى شدت سفيدى ، و حوارىّ منسوب به آن است كه بر شىء يا شخص سفيد اطلاق مىشود . مكر : فريب و حيله ، و آن قبيح است ولى دربارهء خدا در عملى كه براى باطل كردن مكر ديگران يا عملى شبيه به مكر استعمال مىشود ، قبيح نيست .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 370
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٧٠