آداب و پاداش انفاق
« وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُولُوا الْأَلْببِ »
يعنى و هرگز جز صاحبان خرد ناب ، متذكّر اين امر نمىشوند ؛ چه آن كه آنها مىتوانند ميان علم و حكمت و ساير چيزها مثل مال و ثروت مقايسه كنند و آثار و نتايج هر دو را با هم بسنجند و بهترين را انتخاب كنند .
وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ ( 270 )
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ ( 271 )
لغت و اعراب :
نَذَرَ على نفسه - از باب نَصَر و ضَرَب - : واجب كرد برخود . نعمّا مخفّف « نعم ما » است يعنى « نعم الشىءُ ابداؤها » . كَفَرَ الشى ءَ - از باب نَصَر - و كفّره : پوشانيد آن را .
تفسير :
« وَمَآ أَنفَقْتُم مِن نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِن نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ »
يعنى : هر نوع نفقه و هزينهء زندگى كه به ديگران انفاق كرديد و نيز هر عملى را از انفاق و غير آن برعهدهء خويش آورديد ، خواه واجب يا مستحب و خواه اندك يا بسيار و خواه آشكارا يا پنهان و خواه در رضاى حق يا در راه باطل و گناه ، خداوند آنرا مىداند ، يعنى از چگونگى نيت و خصوصيت آن عمل آگاه است .
« وَمَا لِلظلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ »
يعنى : و هرگز براى ستمكاران ياورانى نيست . اگر كسى انفاق نكند و از اين راه بر فقيران ستم نمايد يا در راه غير مشروع بدهد ، يا به ساير تعهدهاى خود عمل نكند و در نتيجه بر خود ستم نمايد ، او را ياورانى كه در مقابل خدا بايستند و او را از غضب و عذاب خدا رها سازند نخواهد بود .
« إِن تُبْدُوا الصَّدَقتِ فَنِعِمَّا هِىَ »
يعنى : اگر صدقهها را آشكار دهيد چه نيكوست ! خواه صدقات واجب مانند زكات ، خمس ،