أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَاْلآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ اْلأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ اْلأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ آياتِهِ لِلنّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 187 )
حكم قصاص و فلسفهء آن
لغت و اعراب :
رفث در اصل به معناى فحش است و سپس در كلام ركيك حاكى از حالات جماع استعمال شده و بعد كنايه از خود جماع شده ؛ و مقتضاى لغت « الرفث بالنساء » است و تعديه به « الى » براى تضمين معناى وصول و ميل است . اختانه : خيانت كرد به او . من الفجر بيان خيط ابيض است . حدّ : حاجز و فاصل ميان دو چيز ، نيز به معناى منتهاى شىء .
تفسير :
« أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ »
در صدر اسلام پيش از نزول اين آيه ، مدتى نه طولانى ، براى شخص روزهدار در شبهاى ماه رمضان همبستر شدن با زن طبق تشريع اوّلى حرام بود ، و نيز اگر روزهدار پيش از افطار خوابش مىبرد خوردن غذا در آن شب براى او حرام مىشد ، ولى برخى از مسلمين به پيروى از هوا و هوس در شبهاى ماه رمضان گرفتار آميزش مىشدند ، و اتفاقاً مردى ضعيفالمزاج كه شبى از ماه رمضان در اثر اين حكم غذا نخورده بود روزش به حالِ غشوه در آمد ، آنگاه اين آيه نازل شد كه خطاب به مردها مىفرمايد : براى شما در شب روزه - يعنى روزهء واجب ماه رمضان - آميزش با زنانتان حلال شد .