يعنى : اى مسلمين ، شما هم در مقابل آنان كلامى عامّ دربارهء وظيفهء بشر در مقابل پروردگار و فرستادگان او و در مقابل نعمت دين و شرايع آسمانى او بگوييد ، بگوييد كه ما به خداوند ايمان آورديم ، و به آنچه بر ما مسلمين نازل شده از شريعت و كتاب ايمان آورديم ، و نيز به آنچه از كتاب و شريعت بهسوى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط ( نوادگان يعقوب ) كه مقام نبوت و امامت داشتند نازل گشته ، ايمان آورديم . و البته آنها در آغاز بر ابراهيم كه از پيامبران اولىالعزم بوده نازل شده و پيامبران پس از وى تا زمان موسى پيروان او بودند .
اسلام ، دين ايمان به همهء پيامبران
« وَ مَآ أُوتِىَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ مَآ أُوتِىَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبّهِمْ »
يعنى : و نيز ايمان آورديم به آنچه به موسى از تورات و شريعت مستقل و به عيسى از انجيل و شريعت مستقل داده شده ، و ايمان آورديم به همهء آنچه به پيامبران گذشته از جانب پروردگارشان داده شده است .
« لَا نُفَرّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ »
يعنى : و باز بگوييد كه ما ميان هيچيك از آنان از آدم ابوالبشر تا محمّد خاتم صلى الله عليه و آله فرقى نمىگذاريم ، خواه اولواالعزم پنجگانه باشند مانند نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد صلى الله عليه و آله يا غير آنها . يعنى در اينكه همگى از جانب ذات واجبالوجود يكتايى كه ايجاد كنندهء جهان هستى و مبدأ وحى پيامبران است مبعوث شدهاند و براى ابلاغ يك دين در لباس پنج شريعت بهسوى جوامع انسانى از آغاز تا پايان بقاى آنان اعزام شدهاند و هر كتاب و شريعتى مخصوص زمان خود و منسوخ به شريعت بعدى است و شريعت پيامبر خاتم ، خاتم شرايع است و كتاب و شرع او را پايانى جز فناى بشر و سقوط تكليف نيست ، ما هيچ شك نداريم و همه را مىپذيريم و مانند يهود منكر عيسى و محمّد صلى الله عليه و آله ، و مانند نصارا منكر محمّد صلى الله عليه و آله نيستيم ، و همه در برابر خداوند تسليم هستيم .
فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ في شِقاقٍ فَسَيَكْفيكَهُمُ اللّهُ وَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ ( 137 )
صِبْغَةَ اللّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ ( 138 )