انَّ اخْوَنَكُمْ عِنْدَنا مَنْ طَلَبَهُ . « 1 »
يعنى : خيانتكارترين شما پيش ما كسانى هستند كه طالب به دست گرفتن كارهاى حكومتى مىباشند .
در اين احاديث ، تلاش براى تصدى امور حكومتى و مناصب دولتى ، علامت خيانت محسوب شده است و اين نيست مگر اينكه اين چنين اشتياقى موجب سوء ظنّ به او مىشود و چنين برخوردى با او ، ترتيب اثر دادن به اين سوء ظنّ است .
9 - اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم رَجُلًا مِنَ الْازْدِ عَلى صَدَقاتِ بَني سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنُ اللَّيْتِيَةِ فَلَمَّا جاءَ حاسَبَهُ فَقالَ : هذا مالُكُمْ وَ هذا هَدِيَّةٌ فَقالَ رَسوُلُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم : فَهَلّا جَلَسْتَ في بَيْتِ ابيكَ حَتّى تَأْتيكَ هَدِيَّتُكَ . . . ؟ ثُمَّ خَطَبَ صلى الله عليه و آله و سلم . . . وَ قالَ : امّا بَعْدُ فَإِنّى اسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ فَيَأْتينى فَيَقُولُ : هذا ما لُكُمْ وَ هذا هَدِيَّةٌ اهْدِيَتْ لي افَلا جَلَسَ في بَيْتِ ابيهِ حَتّى تَأْتِيَةُ هَدِيَّتُهُ . « 2 »
يعنى : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مردى از قبيله ازْدبه نام ابن اللّيتيه « 3 » را مأمور جمع آورى صدقات بنى سُلَيم نمود ، وقتى از مأموريت خود بازگشت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از وى حساب خواست ، او گفت :
اين مربوط به بيت المال است و اين هم هديه است كه به من دادهاند . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
چرا در خانهء پدرت ننشستى تا هديّهات را بفرستند ؟ بعد حضرت منبر رفته و گفت : من يكى از شماها را به كار مىگمارم بعد مىآيد و مىگويد اين مربوط به بيت المال است و اين هم هديهاى است كه به من دادهاند ، چرا خانهء پدرش ننشست تا هديهاش را بفرستند .
10 - اسْتَعْمَلَ عَليٌّ عليه السلام رَجُلًا مِنْ بَني اسَدٍ يُقال لَهُ ضُبَيْعَةُ بْنُ زُهَيْرٍ فَلَمّا قَضى عَمَلَهُ اتى عَليّاً بِجِرابٍ فيهِ مالٌ فَقالَ : انَّ قَوْماً كانُوا يَهْدوُنَ لي حَتَّى اجْتَمَعَ مَنْهُ مالٌ فَها هُوَ ذا فَإِنْ كانَ حَلالًا اكَلْتُهُ وَ انْ كانَ غَيْرَ ذلِكَ اتَيْتُكَ بِهِ فَقالَ عَليٌّ عليه السلام : لَوْ امْسَكْتَهُ لَكانَ غُلوُلًا فَقَبَضَهُ مِنْهُ وَ جَعَلَهُ في بَيْتِ الْمالِ . « 4 »
يعنى : اميرالمؤمنين عليه السلام مردى از بنى اسد بنام ضُبَيْعَة بن زُهَيْر را مأمور انجام كارى كرد ، هنگامى كه آن مرد مأموريت خود را به پايان رسانيد ، كيسهاى پر از مال خدمت آن حضرت آورده و چنين گفت : اشخاصى به من هديه مىدادند كه از جمع كردن آنها ثروتى اندوختم و همين است كه به خدمتتان آوردهام ، اگر براى من حلال باشد تصاحب مىكنم و گرنه خدمت شما باشد .
حضرت فرمود : اگر آن را پيش خود نگاه مىداشتى سرقت به حساب مىآمد . سپس آن را گرفته و
هامش
( 1 ) - اخبارالقضاة وكيع ، ج 1 ، ص 66 - 67 .
( 2 ) - كنزالعمال ، ج 4 ، ص 394 ؛ تراتيب الادارية ، ج 1 ، ص 237 ؛ اسدالغابة ، ج 5 ، ص 330 ؛ ابن ابى شيبة ، ج 6 ، ص 547 و ج 12 ، ص 493 . صحيح بخارى ، ج 9 ، ص 88 ، و صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 1463 قريباً من المتن و زادفى آخره : والذى نفسى بيده لايأتى بشىء الّاجاء به يوم القيامة يحمله على رقبته ان كان بعيراً له رغاء او بقرة له خوار او شاة يتغير ثم رفع يديه حتى رأينا عفرتى ابطيه الاهل بلغت ثلثاً .
( 3 ) - در اسدالغابه « ابن اللتبيه » ضبط شده است .
( 4 ) - اخبارالقضاة وكيع ، ج 1 ، ص 59 و 60 .