اخلاقى ميرزا ابوالقاسم شيرازى متخلص به خاموش است . در سفر و حضر به تزكيه و تصفيه قلب پرداخت تا به مقام تمكين رسيد و عدهاى هم به دست وى تربيت يافتند . در نيمه ذىالحجه سال 1249 دار دنيا را بدرود گفته و در بقعه مباركه امامزاده سيد مير احمد نزديك مزار حاج ميرزا ابوالقاسم سكوت به خاك سپرده شد . وى را آثارى است چون : مثنويات خمسه ، الهى نامه ، شتر نامه ، مهر و ماه ، وامق و عذرا ، وصفالحال .
شعر
از مهر و ماه :
- جز او نبْود تجلّى ساز كرده * درون پرده و بيرون پرده
هم او ايوان هم او بنّا هم او خشت * هم او دهقان همو صحرا همو او كشت
به هر مى خانهاى او باده نوش است * بهر كاشانهاى او خرقه پوش است
نه در مسجد جز او بينى نه در دير * نه در خود غير او يا بى نه در غير
جز او چيزى نه و او در ميان نه * و ليكن زين ميان هم بر كران نه
از وامق و عذرا :
- سر خوش آن عاشق كه در خونشكشى * تا ز دام عقل بيرونش كشى
اى به هر سوزى تو را سازى ديگر * اى به هر سازى تو را رازى ديگر
نغمهاى در هر خم تاريت هست * نوگلى در هر بن خاريت هست
از مثنوى شتر نامه :
- نيست كسى جز تو هوادار ما * مونس ما ياور ما يار ما
لطف تو كام دل ناكام ماست * ساقى ما باده ما جام ماست
خيز شتربان كه دميد آفتاب * وقت رحيل است نه هنگام خواب