- « إنّ مِن أعظم القُربات عنداللَّه تعالى مفارقة النّفس بقطع إرادتها و طلب الخلاص منها به ترك ما يهوِى ، لما يُرجى من حياتها . »
همانا از بزرگترين امور نزديك كننده به خداوند متعال جدا شدن نفس است با قطع شدن ارادهاش و طلب كردن رهايى از اراده با رها كردن آن چه انسان را تنزّل مىدهد ، به اميد حيات نفس .
- « إنّ من أشقى النّاس من يحبّ أن يُعامله النّاس بكلّ ما يريد ، وهو لايجد من نفسه بعضَ ما يريد ؛ وطالِب نفسَك باكرامك لهم ؛ ولا تطالبهم بإكرامهم لك ؛ لاتكلَّف إلّانفسك . »
همانا بدبختترين مردم كسى است كه دوست داشته باشد مردم با او به هر چه مىخواهد برخورد كنند ، در حالى كه از خودش نمىيابد بعض آن چه را كه مىخواهد و از خويشتن طلب كن گرامى داشتن ايشان را و از ايشان طلب مكن كه تو را گرامى دارند ، جز خويشتن را به زحمت ميانداز .
- « قد يئستُ من منفعة نفسى لنفسى ، فكيف لا أيأس من منفعة غيرى لنفسى ؟ ورجوتُ اللَّه لغيرى ، فكيف لا أرجوه لنفسى ؟ »
گاهى مأيوس مىشوم از منفعت خودم براى خودم ، پس چگونه مأيوس نباشم از منفعت غيرخودم براى خويشتن ؟ و اميد دارم از خداوند براى غير خودم ، پس چگونه به او اميد نداشته باشم براى خويش ؟
- « إن أردتَ أن تكون مرتبطاً ، فتبرّء من نفسك وأخرُج عن حولك وقوّتك . »
اگر بخواهى كه مرتبط به حقّ باشى ، پس از خويشتن دورى جو و از حول و قوهى خويش بيرون آى .
- « لاتقوى لمحبّ الدّنيا ، إنّما التّقوى لمَن أعرض عنها . »
براى دوستدار دنيا تقوى نيست ، همانا تقوى براى كسى است كه از آن دورى كند .
- « خصلة واحدة حبط الأعمال ، ولايتنبّه لها كثير من النّاس ، وهى سخَط العبد على قضاءاللَّه تعالى ، قال تعالى :
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ
« 1 » . »
هامش
( 1 ) . سورهى محمد صلى اللَّه عليه وآله و سلم ، آيهى 9 .