إليك وإن تسيىء [ تسئ ] فعلى نفسك بالعتب ، فارجع فقد بيَّن وحذَّر وأنذر ، فما للنّاس علىاللَّه حجّة بعد الرسل وكان اللَّه عزيزاً حكيماً . »
غفلت ، آرزوهاى ما را از پيشى گرفتن [ توجه ] به سر آمد عمر و مرگ جدا كرده است و لذا ما در دنيا حيرت زده مىباشيم ؛ از خواب [ غفلت ] به هوش نمىآييم و بيدار نمىشويم ، مگر اين كه در پى آن غفلتى براى مان عارض مىشود ، پس اى برادران ! شما را به خدا سوگند مىدهم آيا مؤمن به خدايى را مىشناسيد كه عزيز و سر افرازتر و نسبت به كيفرهاى او كم پرهيزتر از گروهى باشد كه حوادث دگرگون كنندهى روزگار بر جايگاهاى به زمين افتادن افراد پشيمان حملهور شده و در نتيجه عقلهايشان را ربوده وخردهايشان هنگامى كه عبرتها و سپس امثال را ديدهاند ، سپس به غير آن چه عقل و نقل اقتضا دارد ، رجوع نمودهاند . شما را به خدا سوگند مىدهم اى برادران ، آيا هيچ شخص عاقلى اين حال را بر خود مىپسندد . به خدا سوند اى برادران ، يا بايد به طاعت خدا كه مورد رضاى او است تن در دهيد و بدان برسيد و يا بايد ابتلاى نيك و نعمتهاى پى در پى او را انكار كنيد . اى انسان ، اگر نيكى كنى به تو نيكى مىشود و اگر بدى كنى ، نفس خود را به رنجه انداختهاى ؛ پس بازگرد ، كه خدا از پيش بيان كرده و برحذر داشته و بيم داده است و مردم با وجود آمدن رسولان ، حجّتى عليه خدا ندارند و خداوند ، سرافراز و حكيم است .
- « إنّ للَّهعباداً أخمصوا له البطون عن مطاعم الحرام وغضّوا له الجفون عن مناظر الآثام و أهملوا له العيون لمّا اختلط عليهم الظلام ، رجاء أن يُنير ذلك لهم قلوبهم إذا تضمّنتهم الأرضُ بين أطباقها ، فهم في الدنيا مكتئبون و إلى الآخرة متطّلعون ، نفذت أبصار قلوبهم بالغيب إلى الملكوت ، فرأت فيه ما رجَت من عِظَم ثواب اللَّه ، فازدادوا - واللَّه - بذلك جدّاً واجتهاداً عند معاينة أبصار قلوبهم ماانطوت عليه آمالهم ، فهم الذين لا راحة لهم في الدنيا وهم الّذين تُقرَّ أعينهم غداً بطلعة ملك الموت عليهم ، ثمّ بكى حتّى بلّ لحيتُه بالدموع . »
همانا براى خداوند بندگانى است كه به خاطر او شكمهاى خود را از [ خوردن ]
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٦٥