- « للفقر نور مادُمتَ تستره ، فإذا أظهرتَه ذهب نوره . »
براى فقر نورى است تا وقتى كه آن را مىپوشانى ، پس هنگامى كه آن را اشكار كردى نورش مىرود .
- « الإخلاص أن يغيب عنك الخلق فى مشاهدة الحق . »
اخلاص آن است كه در مشاهدهى حقّ [ تعالى ] ، مخلوقات از [ ديد ] تو غايب شوند .
- « من نَظر إلى المكونات نظر إرادةً وشهوةً ، حجب عن العبرة فيها والإنتفاع بها . »
هر كس به موجودات با نگاه خواستن و ميل بنگرد ، از عبرت گرفتن از آنها و بهرهمند شدن از آنها محروم مىگردد .
- « من لم يصلح لمعرفته ، شغله برؤية أعماله ؛ و من سمع منه ، بلغ عنه . »
هر كس شايستهى معرفت و شناخت [ حضرت حقّ ] نباشد ، خداوند او را به ديدن اعمالش سرگرم مىنمايد و هر كس از خدا بشنود ، از او [ به ديگران ] مىرساند .
- « من لم يخلع العذار ، لم ترفع له الأستار . »
هر كس پردهى [ انانيّت ] را بر كنار نكند ، پردهها [ از روى اسماء و صفات و ذات حضرت حقّ ] براى او كنار نمىرود .
- « الحقّ لا يراه أحد إلّامات ، فمن لم يُمت لم ير الحقّ . »
[ حضرت ] حقّ را كسى نمىبيند ، مگر اين كه [ از توجّه به نفس خويش ] مىميرد ، پس هر كس كه نمرده است ، خدا را نديده است .
- « الإخلاص ما خفِى على النفس درايتُه ، وعلى المَلَك كتابته ، وعلى الشيطان غوايتُه ، وعلى الهوى إمالته . »
اخلاص آن [ حقيقتى ] است كه فهمش برنفس ، و نوشتنش برفرشته ، و گمراه كردنش برشيطان و منحرف نمودنش بر هواى نفس پوشيده و مخفى باشد .
- « إيّاكم والمحاكمات قبل إحكام الطريق وتمكن الأحوال ! فإنّها تقطع بكم عن درجات الكمال . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٩٩